WYCIECZKA DO GRUZJI – INFORMACJE PRAKTYCZNE

INFORMACJE PRAKTYCZNE DLA UCZESTNIKÓW WYCIECZKI DO GRUZJI

TERMIN ; 12 – 20 października 2018 r

Bezpieczeństwo:

Wbrew powszechnie krążącym stereotypom GRUZJA TO KRAJ BARDZO BEZPIECZNY.

Posiada bardzo sprawną, nowoczesną i silną policję.

Dzięki temu w światowych rankingach klasyfikowana jest w pierwszej dziesiątce najbezpieczniejszych państw.

Przestępczość pospolita jest na niskim poziomie, a ludność miejscowa z zasady przyjazna turystom.

Należy zachować oczywiste środki ostrożności (np. nie afiszować się w zatłoczonych miejscach z dużą ilością gotówki).

Prawdopodobieństwo kradzieży czy napadu jest jednak niższe niż w większości innych państw, w tym również europejskich.

Gruzja posiada jednolity numer alarmowy 112.

W razie konieczności o pomoc konsularną można zwrócić się do ambasady RP w Tbilisi (+995)3229362

 

Język i komunikacja na miejscu:

Gruzini mówią własnym, oryginalnym i bardzo trudnym językiem, mają też własny alfabet.

Trudności z porozumieniem się na miejscu zmniejsza fakt, że ogromna większość Gruzinów posługuje się językiem rosyjskim.

Znajomość języka angielskiego staje się również coraz bardziej powszechna.

Przepisy wizowe:       

Obywatele krajów UE przybywający do Gruzji mogą przekroczyć granicę na dowód  osobisty

i przebywać 365 dni na gruzińskim terytorium.

Zalecamy jednak zabranie ze sobą paszportów na wypadek wystąpienia sytuacji kryzysowych,

np. hospitalizacji lub konieczności kontaktów z lokalną administracją.

Ceny:

Ceny podstawowych produktów są porównywalne lub nieco niższe niż w Polsce.

Dużo tańsze są artykuły nieprzetworzone (np. owoce), tani jest również alkohol i papierosy.

Butelka przyzwoitego koniaku nie będzie kosztować więcej niż 30 PLN, a paczka papierosów 4-5 PLN.

Drogie są produkty wymagające nawet drobnego przetworzenia

– litr mleka w kartonie kosztuje 4-5 PLN, a kilogram prostej wędliny ok. 30 PLN.

Religia i obyczajowość:       

 Gruzja to w zdecydowanej większość kraj prawosławny i mocno konserwatywny, nawet w porównaniu z Polską.

Przy zwiedzaniu świątyń obowiązuje odpowiedni ubiór.

Wchodząc do cerkwi panowie powinni mieć na sobie długie spodnie i zakryte ramiona.

Panie mają obowiązek nosić spódnice lub sukienki (nie wystarczą spodnie zakrywające nogi!), oraz nakrytą głowę.

W dobrym tonie jest również osłonić ramiona. Osoby nieprzestrzegające tych kanonów,

szczególnie w przypadku wchodzenia do kościołów w szortach są zdecydowanie wypraszane na zewnątrz.

Nawet poza obiektami sakralnymi razić będzie strój zbyt swobodny, szczególnie u kobiet.

Mocno wyeksponowany dekolt czy bardzo krótkie minispódniczki będą u Gruzinek wywoływać zażenowanie,

a dla Gruzinów stanowić sygnał lekkiego prowadzenia się i pretekst do składania niedwuznacznych,

często natarczywych propozycji. Podobnie może być zrozumiane nadużywanie przez kobiety alkoholu,

niedopuszczalne w tradycyjnej gruzińskiej kulturze. Jeśli sytuacja taka ma miejsce w wyłącznym towarzystwie miejscowych mężczyzn,

może dojść do poważnych nieporozumień, zdarzają się na tym tle  pojedyncze próby gwałtów.

Klimat i ubiór:

W Gruzji jest nieco cieplej niż w Polsce a klimat przypomina kraje bałkańskie (np.Chorwację, Rumunię czy Bułgarię).

Należy jednak liczyć się z różnorodnymi warunkami pogodowymi, gdyż niemal każda prowincja ma swój odrębny, specyficzny mikroklimat.

W górach Kaukazu i na wybrzeżu Morza Czarnego bywa deszczowo. Przydadzą się więc zarówno okulary przeciwsłoneczne i olejek do opalania,

jak i lekka przeciwdeszczowa kurtka. Do zwiedzania obiektów położonych w terenie np. skalnych miast,

niektórych zamków potrzebne jest wygodne obuwie sportowe lub trekkingowe.

Jedzenie, biesiadowanie:

Gruzini słyną z zamiłowania do biesiadowania ,a oryginalna kuchnia jest jednym z centralnych elementów ich kultury.

Obfituje w syte potrawy z mięsa i serów, pieczonych, duszonych lub zasmażanych w gęstych sosach.

Nie brakuje też dań z warzyw w różnych postaciach, np. sałatek, warzyw duszonych, faszerowanych, itp.

Powszechne jest użycie aromatycznych przypraw, m.in. kolendry, czosnku i szafranu.

Przyjeżdżając do Gruzji należy się liczyć ze zwiększoną ilością pochłanianych kalorii.

Typowe lokalne potrawy to m.in. powszechnie kojarzone z Gruzją szaszłyki, chinkali (duże pierogi z farszem z mięsa i gorącego rosołu),

kababi (długie porcje siekanego mięsa), badridżiani (bakłażan, najczęściej zasmażany z czosnkiem lub pastą z mielonych orzechów) i wiele innych.

Posiłki jada się później niż w Polsce. Śniadania w hotelach często podawane są dopiero od godziny 9, a kolacje późnym wieczorem.

Do wieczornych posiłków zwyczajowo podaje się wino, czasem również mocniejsze trunki takie jak koniak i czacza

(destylat z winogron podobny do polskiej śliwowicy lub włoskiej grappy).

O ile nietaktem jest odmowa uczestnictwa w toastach, o tyle w dobrym tonie jest picie z umiarem

i dokończenie uczty w stanie pozwalającym na samokontrolę – co kontrastuje do zwyczajów krajów słowiańskich czy Europy północnej.

Z racji różnic we florze bakteryjnej możliwe jest wystąpienie drobnych perturbacji żołądkowych

–zalecamy wziąć ze sobą węgiel medyczny, nifuroksazyd lub inne leki o podobnym działaniu.

Łagodzące i lecznicze działanie mają również miejscowe, wysoko zmineralizowane wody mineralne,

m.in. słynna Bordżomi, które są powszechnie dostępne w sklepach.

Pieniądze:

Walutą gruzińską jest Lari (GEL), o równowartości około 1.60 PLN. Dzieli się na 100 Tetri.

Poza nielicznymi wyjątkami nie przyjmuje się płatności w walutach obcych. Nie ma problemów z wymianą pieniędzy.

W większych miastach wszechobecne są kantory oferujące bardzo korzystne kursy wymiany,znajdują się one również na głównych lotniskach.

Nie brakuje też bankomatów, a marże przy wybieraniu gotówki nie są wyższe niż w krajach europejskich.

Płatność kartą kredytową jest możliwa głównie w stolicy i niektórych miejscowościach turystycznych.

Mniejsze sklepiki, zwłaszcza na prowincji przyjmują wyłącznie gotówkę.

Hotele i poziom usług turystycznych:

Gruzja nie posiada standaryzacji miejsc noclegowych.

Możemy tu więc natrafić zarówno na zadbane, przytulne hoteliki bez żadnych oficjalnie przyznanych certyfikatów jakości,

jak i na „czterogwiazdkowe” hotele, których standardy nie spełniają podstawowych norm przyjętych w Europie.

Przy opisach sugerujących lokalne hotele klasy turystycznej,

należy oczekiwać od organizatorów komfortu analogicznego do 2* w znaczeniu międzynarodowych standardów.

Połączenia telefoniczne:

Gruzja jest pokryta siecią GSM. Nie ma problemów z używaniem polskiego roamingu jest on jednak bardzo drogi

– minuta połączenia z Polską kosztuje powyżej 10 PLN!

Podobne ceny osiągają połączenia wykonywane z Polski do Gruzji.

Najlepszym sposobem na komunikację jest zakup na miejscu karty lokalnego operatora.

Pozwala to na wykonywanie połączeń do Polski w cenie ok. 0,5-0,6 PLN za minutę.

Wszechobecne są punkty doładowań, tzw. Pay boxy w których można za gotówkę uzupełniać stan konta.

Dostęp do internetu:

Można uzyskać w licznych kafejkach internetowych, coraz powszechniej pojawiają

się też miejsca z darmowym dostępem do Wi-Fi, głównie w Tbilisi.

Transport:

Transport publiczny opiera się o marszrutki, czyli minibusy,

jest sprawny i tani, choć kursujące na regularnych liniach pojazdy nie grzeszą komfortem.

Działają również niedrogie koleje, z popularną trasą Tbilisi – Borżomi czy pociągami nocnymi Tbilisi-Batumi i Tbilisi – Zugdidi

pozwalającymi przejechać kilkaset kilometrów ze wschodu na zachód kraju przez noc w kuszetce.

BOGDAN KUREK

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *